In oktober startte het met regenen en nu, eind december, lijkt het nog steeds dezelfde regenachtige herfst. De bomen weder kaal, ik ik begon pas aan het eind van de herfst te genieten van de laatste bladeren en kleuren. Tijdens mijn dagelijkse wandeling met de hond neem ik zelden mijn camera mee, maar afgelopen weken wel. Gewoon een camera en een paar vintage lensjes. Niets meer. Geen spectaculaire landschappen, geen bijzondere plekken, geen artistieke technieken, alleen mijn bos en ik. Soms geniet ik gewoon zo van de simpele dingen in de natuur, onderwerpen waar iedereen gewoon voorbij loopt.
Andere blogs
De eeuwige zoektocht naar creativiteit
Natuurfotografie = de werkelijkheid. Toch? Alles moet toch ergens op lijken? Of mag het ook je innerlijke expressie weergeven?
De Nederlander lijkt
te klein voor natuur
Niet Nederland, nee de Nederlander lijkt te klein. Want hoe is onze kijk op natuur? Weten wij nog wel wat natuur is? En vooral hoe wij ermee om moeten gaan?
Als natuurfotograaf ben je ambassadeur van de natuur
Het feit dat je de natuur vastlegt brengt een verantwoordelijkheid met zich mee en eigenlijk staat dit haaks op likes op de social media of fotowedstrijden…
Time to say goodbye…
and move on
Hoe is het om je ouderlijk huis te moeten verliezen. Je woont er al lang niet meer maar al je herinneringen liggen er, evenals de start van mijn fotografie.
Geef een reactie