In oktober startte het met regenen en nu, eind december, lijkt het nog steeds dezelfde regenachtige herfst. De bomen weder kaal, ik ik begon pas aan het eind van de herfst te genieten van de laatste bladeren en kleuren. Tijdens mijn dagelijkse wandeling met de hond neem ik zelden mijn camera mee, maar afgelopen weken wel. Gewoon een camera en een paar vintage lensjes. Niets meer. Geen spectaculaire landschappen, geen bijzondere plekken, geen artistieke technieken, alleen mijn bos en ik. Soms geniet ik gewoon zo van de simpele dingen in de natuur, onderwerpen waar iedereen gewoon voorbij loopt.
Andere blogs
Oostvaardersplassen:
overmand door emotie
Iedereen in Nederland heeft een mening maar niet ieder heeft voorkennis. Het maakt mij niet uit wat je vindt maar ik vind dat je je wel in moet lezen voor je op de bres springt!
Een foto van iets moois…
is nog geen mooie foto
Een mooi natuurbeeld gaat in mijn ogen veel verder dan het vastleggen van een mooi onderwerp. Toch worden beide nog (te) vaak verward…
Natuurfotografie met/ondanks/dankzij/zonder*…
onze hond
Honden & natuurfotograaf; eigenlijk gaat het niet samen maar eigenlijk ook kun je ook niet zonder.
Nachtlijk avontuur op
Amelander strand
Verdwalen in eigen land? Sterker nog, verdwalen op het strand? Ja dat kan, als je ’s nachts in een heftige maar onverwachte sneeuwbui terechtkomt…
Geef een reactie