De zon zakt voor het edelhert... hoe symbolisch

Oostvaardersplassen: het einde der natuur?

 

De macht van de actievoerder....

De tijd tussen mijn eerste column (Oostvaardersplassen: overmand door emotie) en nu was een vacuüm. De dieren 'leden', de politiek is tegen de adviezen van experts ingegaan en heeft het hoofd gebogen voor de maatschappelijk druk. "Het besluit om te voeren is niet genomen in het belang van dieren of natuur, maar omdat de openbare orde in het geding was". En om zijn eisen kracht bij te zetten gaat de actievoerder ver, erg ver; boswachters werden met de dood bedreigd, zakken wortels met plastic en al over het hek gegooid, een dijk doorgeprikt om 'de dieren te drinken te geven' en hekken opengeknipt om dieren de 'vrijheid' te geven met een levensgevaarlijke situatie van loslopende herten op de A6 tot resultaat.

Wat dat betreft zie ik veel overeenkomsten met de gele hesjes in Frankrijk, wat begint als een protest tegen beleid ontaardt tegenwoordig in no-time in anarchie. Waarbij de politiek 'in het belang van de openbare orde' uiteindelijk toegeeft. Ik schrik hier enorm van, als je met een grote groep maar hard genoeg schreeuwt en vervolgens de grenzen van de wet overtreedt krijg je uiteindelijk nog gelijk ook... Is dit onze maatschappij aan het worden?

Deze dieren mogen blijven... een besluit van de mens.

Deze dieren mogen blijven... een besluit van de mens.


De stoel van onze Maker

Bij de dieren was er afgelopen half jaar even rust, bij de mens niet. De mens kon de natuur niet loslaten. Hebben we eerst een groot deel proberen te behoeden voor lijden, nu heeft een commissie bepaald hoeveel dieren er maximaal kunnen leven. Natuurlijk waren ook daar weer voor- en tegenstanders en zijn er diverse rechtszaken geweest. Maar nu is er definitief een besluit gevallen: het grote uitdunnen gaat beginnen. Speelde de mens voor God in het maken van het gebied, voor God om de dieren te 'redden'... wordt er nu weer voor God gespeeld om 'mogelijk lijden te voorkomen'. Ja mogelijk, want er is niets zeker...

Wat er nu dus gaat gebeuren is het afschieten van dieren, in volle gezondheid zonder dat er van lijden nog sprake is. Familieverbanden worden zonder natuurlijke oorzaak kapot gemaakt en het afschot van dagelijks 20 dieren tot en met maart kan niet anders dan een enorme stress in de kudde geven. En dat midden in de winterperiode waarbij de dieren juist rust nodig hebben...

De koniks worden niet geschoten maar verplaatst. Wie zegt dat het aantal over een paar jaar niet weer als vanouds is?

De koniks worden niet geschoten maar verplaatst. Wie zegt dat het aantal over een paar jaar niet weer als vanouds is?


Rentmeesterschap

In diverse columns heb ik al aandacht besteed aan enerzijds het vreemde idee wat wij in Nederland van natuur hebben en anderzijds het gevoel dat veel mensen ook echt geen idee meer hebben wat natuur is / doet / zich gedraagt. Ik krijg het gevoel dat velen oprecht van mening zijn dat wij het rentmeesterschap over de natuur hebben. Ooit ging het geintje rond "God schiep de wereld behalve Nederland, dat schiep zichzelf" waarmee er gerefereerd werd naar de trots om nieuw land te maken. Nieuw land omdat we nieuw land nodig hadden, polders voor de landbouw. En dat is blijkbaar goed bevallen. Zo goed zelfs dat we van mening zijn geworden dat het zelfs onze plicht is, dat natuur zonder onze constante bemoeienis niet meer kan gedijen. Het lijkt er sterk op dat wij beter weten wat goed is voor natuur dan de natuur zelf.

De natuur dient zich aan onze schepping te houden

Voor het 'maken' van natuur zijn er strikte regels opgesteld wat natuur precies moet zijn; hoe wij vinden dat natuur eruit moet zien, welke (doel)soorten erin horen en hoe het zich dient te gedragen. Toen kwamen we erachter dat natuur zijn eigen ding ging doen en zich niet hield aan onze regels. Soorten kregen de overhand, andere verdwenen. Dat is niet de bedoeling, de natuur dient zich aan het plan te houden... kost wat kost.

Om ervoor te zorgen dat de natuur zich houdt aan onze regels en ideeën gaan we dus ingrijpen. Dat noemen we dan met een net woord 'beheer' maar eigenlijk spelen we weer voor God. Onder het mom van 'veiligheid' of 'dierenwelzijn' wordt er bepaald hoeveel dieren er maximaal kunnen leven. Ik wil de vergelijk met het 40-45 liever niet maken maar er bekruipt mij wel een vies gevoel; het voelt extreem rechts aan. Ondanks dat iedere ecoloog je de simpele verklaring geven dat als er niet genoeg voedsel was er simpelweg niet zoveel dieren waren, lees ik nog steeds in de media "noodzakelijk afschot wegens te kort aan voedsel".

En de toppredator dan? Moet de mens niet voor wolf spelen? Wederom vertelt iedere ecoloog je dat in iedere natuurlijke situatie met een toppredator nog geen 10% van de dieren daadwerkelijk ten prooi vallen aan predatie. De rest gaat gewoon dood door ouderdom of zwakte. Een wolf eet alleen de zwakke en zieke dieren, net als het tot afgelopen jaar toegepaste reactieve beheer. Maar nee, de mens weet het toch beter en dus wordt er ingegrepen.

Van deze prachtige dieren worden er vanaf nu meer dan 1800 (!) afgeschoten omdat ze niet zelf dood mogen gaan...

Van deze prachtige dieren worden er vanaf nu meer dan 1800 (!) afgeschoten omdat ze niet zelf dood mogen gaan...


Dan komen de zeldzame vogels terug...

Dat is het laatste wat ik hoorde. Bedenk bij deze zin even om wat voor gebied het gaat. We praten hier over de Flevopolder. Een stuk 'land' wat minder dan 70 jaar geleden nog volledig IJsselmeerbodem was. Ergens in de ontwikkeling van braakliggend stuk grond bedoeld voor industrie en de huidige vlakte met grazers is het tijdelijk overgenomen door destijds zeldzame vogels. Dat is natuur, wanneer we als mens even ons rentmeesterschap vergeten ontstaat er natuurlijke ontwikkeling. Soorten komen.... en gaan weer. Met de komst van de grazers zijn die vogels weer verdwenen. Maar als er niets was gedaan, was er bos gekomen... en waren de weidevogels waarschijnlijk ook verdwenen.

De zeearend kwam terug zonder dat de mens die had 'bedacht'. Mag hij nou wel of niet blijven?

De zeearend kwam terug zonder dat de mens die had 'bedacht'. Mag hij nou wel of niet blijven?


The end of nature?

Ik weet dat ik heftig klink maar waar het mij om gaat is dat ik wederom teleurgesteld ben in het natuurbeleid. Weer mag natuur geen natuur meer zijn. "Wat is dan de oplossing?" wordt mij regelmatig gevraagd. "Dieren achter een hek kunnen niet weg en dus moeten we het gebied beheren als veeteelt of dierentuin." Hoezo? De konijnen kunnen ook niet weg van Ameland, moeten die ook automatisch beheerd worden? Zelfs de Serengeti of ander Nationaal Park heeft al dan niet natuurlijke grenzen. Uiteindelijk is toch ieder gebied begrensd?

Ik zou het liefste dat het gebied open gaat zoals ooit de bedoeling was naar onder andere de Veluwe hoewel ik vermoed dat de herten van de voedselarme zandgrond liever naar Flevoland gaan dan andersom. Sterker nog, het Oostvaardersveld is al opengesteld maar daar gaan de herten zelf niet naartoe (een paar tijdelijke bezoekers daargelaten). Blijkbaar bevalt het gebied hun toch wel. Maar anders pleit ik toch voor niets doen. Ook al hebben we de fout gemaakt te denken dat we natuur konden creëren, waarom kunnen we de boel niet gewoon met rust laten. Accepteren dat natuur zichzelf uiteindelijk altijd reguleert, of het nou de konijnen, reeën, vossen of muizen zijn. Uiteindelijk zorgt de natuur voor een evenwicht, dat is niet leuk om te zien misschien maar wel natuurlijk. Waarom mag natuur niet gewoon natuur meer zijn. Zolang wij van mening blijven dat we moeten blijven ingrijpen, beheren en creëren is er geen sprake meer van natuur.

Dit is niet leuk volgens menselijke maatstaven... maar wel natuur.

Dit is niet leuk volgens menselijke maatstaven... maar wel natuur.

Let op... als het komende winter wederom streng gaat vriezen gaan er alsnog dieren lijden. Want het heeft niets met voedseltekort te maken of overschot aan dieren maar alles met opvetten en interen. Krijgen we dan gele hesjes langs het hek? Al met al moet ik tot de slotsom komen.... met onze constante bemoeienis is het the end of nature.

 
Een totale belichting van meer dan 1,5 uur op de haven van Schokland, camera en lens verwarmd door dauwlinten tegen condensvorming.

Hoe voorkom je condens op je lens in de nacht?

 

Zonnekap & poetsen…

Wanneer je losse beelden maakt is het geen probleem om tussendoor even je lens te poetsen. Toch is dat iets wat veel mensen vergeten omdat je zo weinig ziet op je LCD-schermpje en een klein beetje condens-waas niet echt opvalt in het begin.

Een veel voorkomend probleem bij nachtfotografie in koude nachten: condensvorming.

Een veel voorkomend probleem bij nachtfotografie in koude nachten: condensvorming.

Maar wacht maar tot je eenmaal terug achter je computer zit. En dus is het handig om regelmatig even met je (hoofd)lampje naar de voorkant van je lens te kijken om te zien of je niet alvast met een brillen- of lensdoekje je lens moet poetsen. Gebruik ook ’s nachts een zonnekap! Dat zorgt ervoor dat condensvorming net even minder snel op de lens plaatsvindt.

Een panorama met losse beelden van 15 seconden sluitertijd kun je prima maken zonder tussendoor te hoeven poetsen, maar blijf wel opletten!

Een panorama met losse beelden van 15 seconden sluitertijd kun je prima maken zonder tussendoor te hoeven poetsen, maar blijf wel opletten!


Gebruik de wind

Als het waait, al is het maar een klein beetje, heb je al bijna geen last meer van condens. Zet daarom, als het ook maar enigszins kan, de camera zó dat de wind langs of in de lens blaast, hij blaast dan mooi je frontelement droog. Niet voor niets dat het eenvoudiger is aan het strand (ook omdat het daar relatief veel donkerder is).

Sterrensporen op de kwelder, ook al lijkt het windstil op het water er was net een briesje om de lens mooi vrij van condens te houden.

Sterrensporen op de kwelder, ook al lijkt het windstil op het water er was net een briesje om de lens mooi vrij van condens te houden.


Handwarmers

Het mooiste is om je lens daadwerkelijk warm te houden, dan heeft condens echt geen kans. Daarvoor moet je aan de gang met verwarmingselementen. Eenvoudigste is om bijvoorbeeld twee handwarmers aan weerszijden tegen je lens aan te houden met een paar postelastieken. Handwarmers heb je voor eenmalig gebruik, je haalt ze dan uit het zakje en ze worden warm voor een lange tijd. Maar je hebt ze ook herbruikbaar: een soort zakje met daarin oververzadigde zoutoplossing en een metalen ‘klikker’. Even ‘klikken’ en je ziet het zout kristalliseren, de handwarmer wordt dan meteen warm. Na afloop leg je hem in kokend water, het vocht wordt weer doorzichtig en je kunt weer van start.

Herbruikbare handwarmers: links gevuld met zoutoplossing en rechts, na ‘klikken’, bezig met kristalliseren en warm worden.

Herbruikbare handwarmers: links gevuld met zoutoplossing en rechts, na ‘klikken’, bezig met kristalliseren en warm worden.

Lens verwarmd met twee handwarmers, postelastiek houdt de boel bij elkaar. Voor een uur of anderhalf kan dit prima, afhankelijk van de omgevingstemperatuur.

Lens verwarmd met twee handwarmers, postelastiek houdt de boel bij elkaar. Voor een uur of anderhalf kan dit prima, afhankelijk van de omgevingstemperatuur.


Dauwlinten

Ben je van plan vaak op pad te gaan in de nacht dan zijn dauwlinten de beste oplossing. Deze verwarmingslinten bind je om je lens en worden van stroom voorzien door een USB powerbank of 12V accu.

Dauwlint voor USB met powerbank.

Dauwlint voor USB met powerbank.

Dauwlinten zijn eigenlijk bedoeld voor de astronomie om telescopen warm te houden in de nacht, tegen condensvorming. Je hebt ze in verschillende lengtes en vaak zijn de kortste al voldoende voor een fotolens.

Dauwlinten op 12V met een aparte accu. Met een regelaar kun je het voltage naar de linten regelen en daarmee ook de temperatuur. Natuurlijk zou je hem ook rechtstreeks in de sigarettenaansteker van de auto kunnen prikken.

Dauwlinten op 12V met een aparte accu. Met een regelaar kun je het voltage naar de linten regelen en daarmee ook de temperatuur. Natuurlijk zou je hem ook rechtstreeks in de sigarettenaansteker van de auto kunnen prikken.

Het voordeel van dauwlinten op USB is dat een powerbank relatief goedkoop is en makkelijk op te laden. Nadeel is dat USB maar 5V is en de linten zelf een stuk minder warm worden dan op 12V. Toch is het voor Nederland met niet al te extreme temperaturen in combinatie met vocht vaak meer dan voldoende.

Dauwlint om de lens heen. Hoe verder naar voren gemonteerd hoe beter hij het frontelement warm houdt, maar let op dat je geen vignettering krijgt!

Dauwlint om de lens heen. Hoe verder naar voren gemonteerd hoe beter hij het frontelement warm houdt, maar let op dat je geen vignettering krijgt!

12V linten worden veel warmer maar je moet er wel een vaak veel duurdere accu voor kopen. Alhoewel, als je bereid bent wat te sjouwen kun je gewoon een hobby accu of brommer accu pakken. Die laatste moet je dan wel weer met een 12V lader laden. Met een speciale popmeter kan ook nog het uiteindelijke voltage geregeld worden waarmee je de linten warmer kunt laten worden.

Ik doe ook altijd nog een buff over camera en lens waarmee niet alleen de warmte ook bij de camera blijft, maar je ook geen condens of zelfs rijp op de lens en camera krijgt. Op deze manier heeft mijn camera vele uren in de vrieskou doorgebracht zonder een centje pijn.

Ik doe ook altijd nog een buff over camera en lens waarmee niet alleen de warmte ook bij de camera blijft, maar je ook geen condens of zelfs rijp op de lens en camera krijgt. Op deze manier heeft mijn camera vele uren in de vrieskou doorgebracht zonder een centje pijn.

Hoe warmer de linten hoe minder last van condens maar ook hoe sneller de accu leeg zal zijn. Nou ja leeg… met mijn 12V accu kan ik makkelijk 2 linten voor een paar uur onder stroom houden. Meer dan voldoende voor een nacht.

Totale belichting van 2,5 uur, camera en lens verwarmd met de 12V dauwlinten.

Totale belichting van 2,5 uur, camera en lens verwarmd met de 12V dauwlinten.


Waar te koop?

Dauwlinten zijn bedoeld voor de sterrenkijkers en te koop bij leveranciers voor astronomie. Dauwlinten (USB en 12V) kun je bijvoorbeeld hier (LINK) kopen.