Het zal je niet ontgaan zijn dat op woensdag 12 augustus 2026, de zon in Nederland tot bijna 90% verduisterd was. Menigeen is naar Spanje gegaan voor de totaliteit maar allen die in Nederland bleven, gingen ook naar buiten om dit spectaculaire fenomeen te aanschouwen. Zo ook ik.
Mijn eerste gedachte, na de eclips van 2024 in Amerika, was ook om naar Spanje te gaan. Maar ergens stond het mij ook tegen. 4 dagen rijden voor 2:30 aan totaliteit, en dat midden in de zomervakantie van het gezin. En dus heb ik besloten om in Nederland te blijven.
Ik had grote plannen en was al op weg naar Schiermonnikoog toen de weersvoorspelling me dwong om terug te keren. Na een autorit van 3 uur belandde ik uiteindelijk op slechts 5 minuten fietsen van huis. Achteraf bleek dat echter de perfecte plek te zijn, want ik kon dit spectaculaire fenomeen samen met mijn gezin beleven op een prachtige plek langs de rivier met het beste uitzicht op de ondergaande zon en… helemaal alleen. Ik heb er enorm van genoten en hoop het ooit nog eens in zijn geheel vast te kunnen leggen…
Ik heb gewerkt met drie camera’s:
- Camera #1 met 70-200 met zonnefilter die ieder 10 sec. een foto maak van de eclips, heb ik 4 keer moeten aanpassen voor compositie. Moet een timelapse op gaan leveren.
- Camera #2 met 500mm met zonnefilter voor de beelden van de eclips fasen, iedere 5 min. een foto en iedere keer herpositioneren.
- Camera #3 met 16-35 op 20mm met zonnefilter voor de landschapscompositie langs het water. Met deze camera heb ik op drie momenten, vóór de start / tijdens de max / tijdens de zonsondergang, ook bracketing beelden gemaakt zonder zonnefilter.
Wat ik zo mooi vind aan de foto’s van camera #2 is dat je niet alleen de eclips fasen ziet maar ook de verandering van de kleur ten gevolge van de zonsondergang èn de afplatting van de zon door de lichtbreking door de enorme dikte van de atmosfeer bij zonsondergang.
Mijn droombeeld was echte de compilatie in het landschap waarbij ik niet alleen de maanfasen wilden vastleggen maar ook de verandering van het landschap en kleur als gevolg van de zonsondergang. Dat bleek achteraf een hele puzzel en ging mijn basis photoshop kennis aardig te boven. Ouderwets handwerk, maskeren, overvloeien, en 3x opnieuw beginnen…. vooral de verandering in wind en dus steeds andere reflecties waren een drama… maar ik ben tevreden.
P.s. Achteraf bleek het uiteindelijk toch helder weer te zijn op mijn oorspronkelijke plek, dus terugkeren was niet eens nodig. Maar ik heb er absoluut geen spijt van…
