Making off: kolkende stroomversnelling Oulanka

Als natuur- en landschapsfotograaf ben ik altijd bezig ben met datgene vast te leggen wat (potentiële) klanten willen. In opdrachten is het duidelijk, hoewel jij als fotograaf eigenlijk beter weet wat de opdrachtgever wil dan hij/zij zelf. Ook voor stockfoto’s ben je altijd bezig met wat grote potentie heeft om afgenomen te worden. Veelal mooi weer foto’s met blije mensen, niet te moeilijk beeld, maar beeld waarin men zichzelf herkent of kan plaatsen.
 

Deze making off is verschenen op platform Natuurfotografie.nl

Spelen met techniek

Ik heb het echter nodig om mijzelf te ontwikkelen, om te zoeken naar iets eigens, wat is nu mijn fotografie? En daarbinnen mag ik graag experimenteren, de abstractie opzoeken, de sfeer, de impressie, de emotie en het gevoel. Niet laten zien wat ik bedoel, maar gevoelsmatig proberen over te brengen. En om alle zintuigelijke indrukken die op een bepaalde plek het totaalbeeld voor mij bepalen over te brengen in een plat plaatje waarbij zaken als geur, geluid en gevoel volledig wegvallen, moet je soms de technische trukendoos opentrekken. Spelen met techniek om een indruk over te brengen.

Ik werk graag met beweging, onscherpte en dynamiek. Zo heb ik een paar weken geleden geprobeerd de de indrukwekkende watermassa die door de Kiutaköngäs stroomversnelling in Oulanka National Park, Finland, stroomt vast te leggen. Het kolkt, stroomt, dendert, oorverdovend en gevaarlijk.

Vanaf statief met lange sluitertijd. Warm licht in de achtergrond, melkachtig water. En toch… was ik nog niet tevreden. Het bleef wat standaard… de waterval met lange sluitertijd. Zo vaak al gedaan. Is er niet meer mogelijk?

Vanaf statief met lange sluitertijd. Warm licht in de achtergrond, melkachtig water. En toch… was ik nog niet tevreden. Het bleef wat standaard… de waterval met lange sluitertijd. Zo vaak al gedaan. Is er niet meer mogelijk?

Mijn eerste gedacht was vanaf statief te werken met een langere sluitertijd. Ik had een punt bedacht waarbij het zachte zonlicht de bossen in de achtergrond bescheen. Door de combinatie van donker in de voorgrond, waar het water stroomt, en het zachte in de achtergrond, creëerde ik een wat unheimisch gevoel: het rustige water komt uit de achtergrond en valt met donderend geraas in de donkere voorgrond. Sluitertijd koos ik afhankelijk van de snelheid van het water, te snel geeft een bevroren water, niet echt spannend. Maar te langzaam geeft witte melk, beetje kitsch en Amerikaans. Daarom maak ik altijd een trapje met verschillende sluitertijden en uiteindelijk bleek hier 1/4 sec het mooiste resultaat te geven.

Woest en kolkend

Al slenterend langs de stroomversnelling maakte ik een detail opname van het water, gewoon even snel uit de hand. Omdat ik net nog in de zon had gestaan waren mijn instellingen niet aangepast aan het fotograferen in de schaduw, ISO stond nog laag en diafragma relatief verder dicht. Resultaat… een bewogen foto. En daarmee was het idee geboren.

In plaats van met lange sluitertijd het water voorbij laten razen kun je ook meebewegen met een bewegend onderwerp. Wordt veel gedaan met voorbij rennende dieren en vliegende vogels. Achtergrond veegt mooi uit door de keuze van een iets te lange sluitertijd terwijl je bewegende onderwerp stil staat ten opzichte van de camera, met als resultaat een dynamisch beeld.

En zo ben ik een tijdlang bezig geweest met het meebewegen met het snelstromende en kolkende water. Als sluitertijd heb ik de magische 1/10 sec. gebruikt die veel wordt gebruikt voor deze ‘panning’ beelden. En temidden van de vele probeersels kreeg ik onderstaand beeld als resultaat.

Voor mij is dit de perfecte afdruk van mijn indruk: woest en kolkend.

Voor mij is dit de perfecte afdruk van mijn indruk: woest en kolkend.

Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on LinkedInEmail this to someonePrint this page

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *