nachtlandschap boven zee

6 februari 2016: GRATIS lezing nachtfotografie bij CameraNU.nl in Urk

 

Op 6 februari 2016 ga ik naar CameraNU.nl in Urk om je tijdens een lezing mee te nemen in de avontuurlijke en magische wereld van de nachtfotografie. Daarbij laat ik u vooral beelden uit Nederland zien, want ondanks de grote hoeveelheid lichtvervuiling, zijn er nog steeds plekken waar u kunt genieten van sterrenhemels en hemellichamen. Ik deel met u mijn over astronomie, geef tips over plekken en momenten om naar buiten te gaan, en licht een tip van de sluier op rond het fotograferen in de nacht. Ik deel mijn ervaringen over de spullen die ik ’s nachts meeneem en adviseer, maar bovenal ga ik u laten genieten van adembenemende beelden uit binnen en buitenland.

Stel vooraf vragen...

Ik kan natuurlijk een heel verhaal houden maar het liefst sluit ik aan bij wat mensen bezighoudt. Daarom kun je op facebook vragen stellen over het onderwerp nachtfotografie. Uit alle vragen kies ik er een paar die ik tijdens de lezing zal behandelen. Aarzel niet, geef je snel op en stel vragen op facebook: klik hier om je vraag te stellen.

Aanmelding

Wilt u meegenieten van mijn beelden, met mij van gedachten wisselen over aan te schaffen spullen of gebruikmaken van speciale aanbiedingen van CameraNU.nl, geef u dan snel op via: http://www.cameranu.nl/nl/b6835/lezing-nachtfotografie-door-johan-van-der-wielen-bij-cameranu-nl

Deze lezing is helemaal GRATIS

 
Wat is er nou heerlijker dan je in alle vrijheid even helemaal te laten gaan

de eeuwige zoektocht naar creativiteit

 

Praktijkboek creatieve natuurfotografie

Afgelopen tijd heb ik de eer gehad om mee te mogen schrijven aan het volgende deel uit de reeks praktijkboeken, deze keer over creatieve natuurfotografie. 'Gelukkig' voor mij vond het schrijfwerk deze keer in de meest saaie december en januari maand uit mijn fotografische carrière plaats. Zonder mij te hoeven bekommeren over prachtig winterweer kon ik achter mijn laptop kruipen en vol overgave nadenken over wat het onderwerp van dit boek voor mij inhoud. Met het schrijven ben ikzelf daadwerkelijk aan het denken gezet. Vragen als 'wat is creativiteit' en 'hoe ontwikkel je creativiteit' bleken door alle auteurs anders ingevuld te worden. En hoe meer ik mij met dit onderwerp bezighield hoe moeilijker ik het begon te vinden. Want wat is dan daadwerkelijk creativiteit voor mij? Is het spelen met de camera, lange sluitertijden, dubbele belichtingen en dynamiek? Nee, dat zou hetzelfde zijn als de creativiteit van een kunstschilder afmeten aan de gebruikte kwastbewegingen. Natuurlijk gaat het hier om een praktijkboek waarin we laten zien hoe je je eigen creativiteit in beeld kan brengen door gebruik van bepaalde technieken maar creativiteit zit uiteindelijk niet in de camera. Dat zit in jezelf. En daar zit'm de crux.

'het wiel', een techniek ontwikkeld door mijn creatieve brein... na afloop van een zeer korte nacht in Finland :-)

'het wiel', een techniek ontwikkeld door mijn creatieve brein... na afloop van een zeer korte nacht in Finland :-)

Natuurfotografie = de werkelijkheid?

Voor ik de vraag over mijn eigen creativiteit in de natuurfotografie kon beantwoorden moest ik eerst terug naar de vraag, wat is natuurfotografie voor mij...

Vergeef me, ik kijk even met een schuin oog naar buiten. Nog steeds grijs en grauw? Voel ik fotografische aandrang? Nee. Prima, dan kan ik terug naar mijn eigen binnen om in alle rust te overpeinzen. 

In de wereld van fotografie zie in alle takken van sport grote belangstelling voor gecreëerd beeld, eigen visies en kunstzinnige uitingen. Behalve in de natuurfotografie. In de natuurfotografie 'moeten' we de werkelijkheid weergeven. 'Moet' het vooral eruit zien als dat het zo zou kunnen zijn. Zijn beeldmanipulaties nog maar net voorzichtig toegestaan, hoewel altijd wel meteen de twee vragen gesteld worden: 1) was dit in werkelijkheid ook zo? en 2) hoe heb je dat gedaan? Pas geleden nog - toen ik op pad was met een groep HBO studenten om hun wegwijs te maken in de wereld van landschap- een macrofotografie - kreeg ik op een gegeven moment de opmerking: 'ja, maar wat jij nu laat zien heeft niets meer met de werkelijkheid te maken' en als bewijs daarvoor komt de opmerking 'want zo zie je het niet met je eigen ogen'. En om wat voor beeld ging het? Een foto van goudgeel tegenlicht waarbij ik dankbaar gebruik had gemaakt van de flare in telelenzen - meer informatie over werken met flares staat... uiteraard in het nieuwe praktijkboek :-). Dus nog niet eens zo'n heel creatief gebruik van techniek, een beeld wat inmiddels prima geaccepteerd wordt. Maar toch... omdat deze jongen geen telelens in zijn oog heeft en ook alleen maar fotografeerde met zijn telefoon, paste dit beeld niet in zijn belevingswereld en was het 'dus' geen werkelijkheid... iets wat voor hem wel had gemoeten bij natuurfotografie.

Knalgele foto van het vroege ochtendlicht... dat kan toch nooit zo zijn als in de werkelijkheid?

Knalgele foto van het vroege ochtendlicht... dat kan toch nooit zo zijn als in de werkelijkheid?

Raar eigenlijk? Want waarom moet ik de werkelijkheid weergeven? Waarom mag ik als fotograaf niet net als een fashion fotograaf de natuur als decor van mijn eigen kunstzinnige uitspattingen gebruiken? Waarom moet een sneeuwlandschap eruit zien als een sneeuwlandschap, waarom moet een klaproos herkenbaar op beeld staan, waarom zou het hele insect scherp op de foto moeten... waarom moet ik zo nodig de werkelijkheid weergeven?

Dé werkelijkheid bestaat niet!

Ik weet het, mijn stokpaardje. Dé werkelijkheid bestaat niet. Dé werkelijkheid is iets wat voor ieder mens anders is. En dan is een foto van 'de werkelijkheid' nog maar een slap aftreksel. In een eerdere column 'in het echt was het mooier' heb ik al uitgebreid beschreven over het verschil tussen de ervaring van het moment met alle zintuiglijke prikkelingen en dynamiek en het overblijfsel ervan door ons fotografen vastgelegs: een twee dimensionaal tableau vivant. Dan kun je toch op je klompen aanvoelen dat je in essentie al niet in staat bent de werkelijkheid vast te leggen. Nog buiten het feit dat mijn werkelijkheid heel anders is dan de jouwe. Dezelfde student, om het maar even bij hem te houden, stond in de vroege morgen met matige vorst samen met de rest van de groep naast mij in het veld in afwachting van de zonsopkomst. Mijn werkelijkheid op dat moment? Frisse lucht, eindelijk wat winterse kou, genietend van de rijp en kleurende lucht. Zijn werkelijkheid op datzelfde moment? Bittere kou en klappertanden wegens verkeerde kleding, niet mijn fout overigens, ik heb ze duidelijk geïnstrueerd. En de rest was lekker dicht ingepakt.

De werkelijkheid is mijn impressie, mijn ervaring, mijn verwondering

De werkelijkheid is mijn impressie, mijn ervaring, mijn verwondering

Even weer naar buiten kijken, zie ik daar de wolken breken? Nee, het is gezichtsbedrog. Gelukkig maar eigenlijk, dan kan ik in alle rust deze column afmaken.

Mijn werkelijkheid, mijn creativiteit

Als natuurfotografie dan in essentie niet het vastleggen van de werkelijkheid kan zijn, wat is het dan wel? Het weergeven van mijn werkelijkheid, mijn ervaring, mijn visie en .... mijn creativiteit. Fotografie is een kunstvorm en de definitie van kunst is 'het product van creatieve menselijke uitingen' [bron: wikipedia]. Natuurfotografie is daarmee voor mij een creatieve uiting van mijn ervaringen en impressies van en in de natuur. Dit eenmaal aan het papier te hebben toevertrouwd bleef het lang stil in bovenkamer-van-der-Wielen. Het besef van deze definitie bracht zowel rust als onrust in het hoofd van deze beelddenker.

Rust, omdat ik hiermee feitelijk heb besloten dat ik alles mág doen in de fotografie wat ik wil. Dat mijn creatieve uitspattingen niet meer begrenst worden door beeldtechnische normen en waarden. Dat compositieregels er zijn om geschonden te worden. Dat algemeen geaccepteerde heilige huisjes als 'er moet toch ergens scherpte zijn in het beeld', 'gulden snede', 'dé diagonaal' of 'rechte horizonnen' zonder pardon gesloopt mogen worden. Dat veel wat je leert over fotografie bestaat uit dogma's.

Laat je niet gek maken door alle collega's die naar prachtige gebieden gaan en daar de winter vinden maar verwonder je gewoon over de kleine dingen in je eigen omgeving

Laat je niet gek maken door alle collega's die naar prachtige gebieden gaan en daar de winter vinden maar verwonder je gewoon over de kleine dingen in je eigen omgeving

Absolute vrijheid voor kuddedieren

Maar ook vooral onrust. Want als je alles overboord mag gooien wat je algemeen hebt aangenomen krijg je iets waar veel mensen moeite mee hebben: absolute vrijheid. Wij mensen zijn kuddedieren, regels geven ons houvast, dogma's zorgen ervoor dat wij minder hoeven na te denken. Als we algemeen accepteren dat de horizon recht moet zijn geeft ons dat slechts twee mogelijkheden voor de camera, we hebben er zelfs speciale namen voor: landscape en portrait. Heerlijk, als we dan ook nog besluiten dat een landschap een liggend beeld is, hoeven we helemaal niet meer na te denken over hoe we de camera moeten houden. En met elk aangenomen dogma maken we het onszelf makkelijker: 'een landschap is een liggend beeld met grote scherptediepte en groothoek', 'bij een portret dient het oog scherp te zijn', 'flitsen bij dierfotografie is verboden' en ga zo maar door. Als we al die dogma's ineens afschaffen geeft dat absolute vrijheid voor creativiteit maar dat ligt niet in de natuur van ons tweebenige-schapen. Dan komt het helemaal op mijzelf aan, valt alle houvast weg en moet ik helemaal zelf bepalen wat ik ga doen.  Dat is makkelijker gezegd dan gedaan want onbewust zoeken we toch telkens de kudde weer op. Heet het geen dogma's dan zijn het wel de social media.

Fotograferen vrij van alle social media inspiratie en algemene dogma's, met het risico dat niemand het mooi vindt...

Fotograferen vrij van alle social media inspiratie en algemene dogma's, met het risico dat niemand het mooi vindt...

Facebook als bron van nieuwe dogma's

Hoewel ik moet uitkijken dat ik mij niet ga begeven op het pad van de anti-social-media-kruisvaarders merk ik simpelweg aan mijzelf dat facebook mijn creativiteit geen goed doet. Ik kan nog zo hard besluiten dat alles mag, als ik door mijn tijdlijn op facebook scroll zie je een paar nieuwe creatieve ideeën en in de maanden erna een veelvoud aan kopieën. Een aantal fotografen is het gegeven volledig out-of-the-box te denken en zich onbekommerd te kunnen wentelen in een bad van creativiteit, veel anderen wachten op de ideeën van deze creatieve geesten om deze als nieuw dogma op te nemen en er naar hartelust mee te experimenteren. Op zich natuurlijk niet erg, verre van, het is ieders plezier en hobby. Maar voor mij werkt het steeds meer verlammend. Worden we nu overspoeld door (mooie!) beelden van de Hoge Venen of is meervoudige belichting helemaal 'in', zo komt het mij voor dat fotografie trends zich net als het knikkerseizoen doen aantreden. Van de bosanemonen, via de blauwe kikkers naar uitsluipende libellen en klaprozen velden. Hoe mooi allemaal ook (oprecht gemeend!), het zijn niet mijn beelden. Als ik echt creatief wil zijn zal ik moeten gaan dealen met de werkelijk absolute vrijheid. Dan zal ik dus ook facebook daar moeten laten.

Fotograferen alsof niemand kijkt, je helemaal verliezen in impressie en je verwonderen over de natuur

Fotograferen alsof niemand kijkt, je helemaal verliezen in impressie en je verwonderen over de natuur

Dankzij het grauw grijze weer zit ik nu helemaal in mijzelf  en eigenlijk moet ik dat ook blijven. Zelfs als het weer interessant wordt buiten moet ik in mijzelf blijven en mij zonder inspiratie van buitenaf moeten laten gaan in mijn eigen creatieve uitspattingen. Leren omgaan met vrijheid, dogma's leren laten varen, experimenteren door vallen en opstaan. En mij troosten met de gedachte dat als het mislukt... ik het altijd nog kunst kan noemen.

Zoek je inspiratie voor je eigen creativiteit zou ik je - mijn eigen advies volgend - vooral moeten adviseren om niet naar de komende pixperience te gaan. Ik doe het echter toch, het is een geweldig programma rond Creatieve Natuurfotografie en ons nieuwste boek wordt gepresenteerd. Mocht je je overigens afvragen of ik niet een lezing kom geven? Dan moet ik je teleurstellen, ik baalde als een stekker toen ik werd gevraagd (en toch ook weer niet) want ten tijde van deze dag in Amsterdam, zit ik in Lofoten / Noorwegen voor een fotografiereis naar het Noorderlicht. Ik zal aan jullie denken ...

 
Bewegende pluimen door de wind. Door de foto te nemen met iets langere sluitertijd tijdens een windvlaag krijg je zowel beweging als stilstaand beeld in één foto.

Hoe fotografeer je ‘wind’

 

Over de wind

Wind kan sterk verschillen in snelheid. De windsnelheid wordt uitgedrukt op de schaal van Beaufort, een schaal van 0 (windstil) tot en met 12 (orkaan). Deze indeling werd ontwikkeld voor de scheepvaart. De windsnelheid heeft ook invloed op de gevoelstemperatuur. Wind langs een object (zoals ons lijf) voert extra warmte af, zodat het bij harde wind kouder aan kan voelen dan de werkelijke temperatuur

In Nederland varieert het jaargemiddelde van de windkracht van 2.2 m/s (kracht 2) in het binnenland tot 20 m/s (kracht 5) aan de kust. De windrichting is voor ons land ook belangrijk voor het komende weer. Verandering van wind (in snelheid of richting) duidt meestal op een verandering in het weer. Zo hangt een ‘ruimende’ wind (de windrichting draait met de klok mee) vaak samen met de komst van een hogedrukgebied, en dus beter weer. Een ‘krimpende’ wind (de wind draait tegen de klok in) duidt echter op een komende depressie en dus op regen.

In Nederland en België is het van groot belang voor het weer of de wind over droog land of over de vochtige zee naar ons toe waait. Een lagedrukgebied geeft meestal zuidwestenwind vanaf de vochtige Noordzee en voert dan regen mee. Oosten- en zuidoostenwind is droog en geeft een hete zomer of een koude winter. Zuidenwind brengt warme lucht uit Zuid-Europa terwijl noordenwind juist koudere, onstabiele poollucht meevoert.

Wat brengt de wind teweeg. Zoals deze oneindige zandribbels op het strand van Schiermonnikoog.

Wat brengt de wind teweeg. Zoals deze oneindige zandribbels op het strand van Schiermonnikoog.

Hoe fotografeer je wind? 

Het vergt creativiteit en technische kennis om iets vast te leggen wat je niet kunt zien en wat in essentie niet past bij het statische karakter van fotografie. Als eerste zul je op zoek moeten gaan naar de uitkomst van de wind: wat brengt de wind teweeg en wat voor gevoel wil je daarbij overbrengen? Met fotografie kun je een zacht briesje omvormen tot een storm of een storm tot een matige wind. Door de keuze van onderwerp en techniek kun je het juiste gevoel van de wind overbrengen.

De perfecte weerspiegeling van blauwe lucht en witte bergen creëren een oneindige wereld. Lofoten, Noorwegen.

De perfecte weerspiegeling van blauwe lucht en witte bergen creëren een oneindige wereld. Lofoten, Noorwegen.

Er zijn twee mogelijkheden om met wind om te gaan. Met korte belichtingstijden kun je objecten ‘bevriezen’. Denk aan hoge golven die tegen de stenen omhoog spatten of bomen die schuin staan door de harde wind. Met een korte belichtingstijd kun je deze onderwerpen vangen op een wijze die alleen door de wind mogelijk is gemaakt. Een ‘bevroren’ golf hoog boven de rotsen uit geeft duidelijk de sfeer weer van harde wind en een onstuimige zee.

Met lange belichtingstijden kun je juist bewegende onderwerpen vervagen, wat dynamiek en de suggestie van beweging geeft.

wind beweegt de varens in de voorgrond en zorgt voor die extra dynamiek in het beeld

wind beweegt de varens in de voorgrond en zorgt voor die extra dynamiek in het beeld

Denk aan wind die vormen trekt door graanvelden of bewegende takken van bomen. Gebruik een goed stevig statief. Voor het kiezen van de goede sluitertijd moet je experimenteren. Bij een te korte sluitertijd bevries je de beweging terwijl bij een te lange sluitertijd de beweging overgaat in een vormeloze waas waarbij de elementen niet meer te onderscheiden zijn.

Er is geen vaste richtlijn voor een goede sluitertijd: bij storm kan 1/10 seconde al te langzaam zijn, terwijl je bij zwakke wind misschien aan 30 seconden nog niet genoeg hebt. Over het algemeen zul je tussen de 1/4 en 2 seconden belichten voor mooie beweging, waarbij het onderwerp nog herkenbaar blijft.

Met het gebruik van flitslicht kun je een sterk bewegende omgeving deels bevriezen. Elementen die door de flits kort aangelicht worden, zullen op dat moment bevroren worden, terwijl de rest verder beweegt. Bij windvlagen is het extra lastig. Je moet dan niet alleen de goede sluitertijd kiezen, maar ook nog eens op het juiste moment afdrukken.

Wanneer er veel wind staat, ben je vrij om te spelen met diverse instellingen met verschillende resultaten. Bij een zwakkere wind op een zonnige dag kan het lastig zijn op een langere sluitertijd uit te komen om bewegingen vast te leggen. Een grijsfilter biedt dan uitkomst. Doordat deze een deel van het licht tegenhoudt, wordt je sluitertijd langer. Met een extreem grijsfilter (Big Stopper, 10 stops) kun je zelfs midden op de dag een sluitertijd krijgen van enkele minuten, ideaal om bijvoorbeeld bewegingen hoog in de lucht zichtbaar te maken, of beweging door zwakke wind.

De dynamiek van de wind, door de windstoten lukt het om zowel beweging als stilstaand beeld in één foto te vangen.

De dynamiek van de wind, door de windstoten lukt het om zowel beweging als stilstaand beeld in één foto te vangen.

Gebruik van statief

Een stevig statief is erg belangrijk als je aan de slag gaat met het vastleggen van beweging door de wind. Bedenk echter dat een statief niet alleen het gewicht van je camera moet kunnen houden, maar ook nog bestand moet zijn tegen de elementen. Windvlagen, rukwinden en storm zijn de grootste gevaren bij het werken vanaf statief. Je zult niet de eerst zijn die zijn camera met een plof in het zand ziet vallen… met het statief er nog aan. Wind zorgt voor beweging, waardoor je zelfs vanaf statief te maken kunt krijgen met bewegingsonscherpte.

Een aantal tips om je statief in de wind te gebruiken:

  • Gebruik een statief dat minstens 1,5x het gewicht van camera + objectief kan houden, liefst meer. Hoe zwaarder en lomper het statief… hoe stabieler het is
  • Gebruik alleen de drie poten en niet de eventuele middenzuil. Deze laatste is erg instabiel en maakt het hele statief een gemakkelijke prooi van een rukwind.
  • Als het sterk waait kun je ook de poten van het statief verder opzij zetten. Die komen dan verder uit elkaar en je camera komt lager en stabieler te staan. Hetzelfde geldt voor de lengte van de poten. Normaal werk je rechtop achter je statief, maar hoe langer de poten, hoe gevoeliger deze worden voor trillingen.
  • Vaak zit er in het midden onderaan een haak, waaraan je iets zwaars kunt hangen, zoals je fototas. Het statief krijgt zo meer gewicht, waardoor trillingen worden gedempt en het risico op omvallen wordt beperkt. Als het hevig waait, kan je tas echter gaan zwaaien in de wind. Zorg dan dat je tas net de grond raakt, zodat hij stil blijft hangen.

Waait het echt heel hevig, dan kun je ook met scheerlijnen en haringen je statief als een tent in de grond verankeren.

Ook voor je apparatuur moet je wat voorzorgsmaatregelen treffen. Het maakt veel uit of je met een groothoek of een flink tele-objectief aan de gang gaat. Een telelens vangt veel wind, waardoor de kans op beweging sterk toeneemt. De positie ten opzichte van de wind is hier zeker van belang. Een sterke zijwind geeft heel wat meer beweging dan de wind van achteren.

Wind betekent veel opwaaiend stof en zand. Probeer daarom het wisselen van objectieven zoveel mogelijk te voorkomen. Ook als je je cameratas op de grond hebt liggen, zit deze voor je het weet onder het zand, wat gaat schuren tussen je spullen. Houd je tas zoveel mogelijk dicht.

Praktijkboek 'weer-, nacht- en natuurverschijnselen'

Meer weten over het fotograferen van weer-, nacht- en natuurverschijnselen? Koop het praktijkboek, je kunt het hier bestellen.

 
ijsvogel in hagelwitte rijp...

Winter, sneeuw, ijs en… belichting!

 

De boosdoener is…, de camera!

Onze ogen zien helder en donker. Onze camera ook. Alleen heeft de camera een probleem welke hij zo goed mogelijk op wil lossen. En dat is dat het maximale contrast tussen licht en donker wat de camera vast kan leggen maar beperkt is. Dit wordt ook wel “dynamisch bereik” genoemd. Bij een camera bijten lichte delen in de foto snel uit tot volledig wit en lopen donkere delen snel vol tot volledig zwart. En dat is wat wij meestal niet willen. Dichtgelopen zwarten vinden we nog wel aardig, dat heet een silhouet. Maar uitgebeten witte plekken zijn bijna altijd lelijk en willen we vermijden.

de zon straalt door het besneeuwde beukenbos

de zon straalt door het besneeuwde beukenbos

Omdat het maximale contrast tussen licht en donker in de camera erg beperkt is zorgt de camera ervoor dat het risico op uitbijten of dichtlopen zo klein mogelijk is. Daarvoor maakt hij gebruik van de belichtingsmeter. Die meet de hoeveelheid licht op basis van een in te stellen algoritme waarbij informatie van het hele beeld wordt meegenomen, de matrixmeting, juist alleen in het midden, de spotmeting, of een combinatie van beide. Met die informatie bepaalt de camera een combinatie van sluitertijd en diafragma waarbij zoveel mogelijk licht- en donkerinformatie vastgelegd kan worden zonder uitbijten of dichtlopen. Het resultaat is een “gemiddeld” belichtte foto.

Lees meer... blog CameraNU.nl

Het hele verhaal rond belichten bij sneeuw, werken met belichtingscompensatie en wat mee te nemen in het veld in de winter kun je lezen in de blog op de site van CameraNU.nl: klik hier voor het hele verhaal

 
nachtlandschap boven zee

GRATIS Lezingen natuurfotografie bij CameraNU.nl

 

6 februari 2016: lezing nachtfotografie

Op 6 februari 2016 ga ik naar CameraNU.nl om je tijdens een lezing mee te nemen in de avontuurlijke en magische wereld van de nachtfotografie. Daarbij laat ik u vooral beelden uit Nederland zien, want ondanks de grote hoeveelheid lichtvervuiling, zijn er nog steeds plekken waar u kunt genieten van sterrenhemels en hemellichamen. Ik deel met u mijn over astronomie, geef tips over plekken en momenten om naar buiten te gaan, en licht een tip van de sluier op rond het fotograferen in de nacht. Ik deel mijn ervaringen over de spullen die ik ’s nachts meeneem en adviseer, maar bovenal ga ik u laten genieten van adembenemende beelden uit binnen en buitenland.

Stel vooraf vragen...

Ik kan natuurlijk een heel verhaal houden maar het liefst sluit ik aan bij wat mensen bezighoudt. Daarom kun je op facebook vragen stellen over het onderwerp nachtfotografie. Uit alle vragen kies ik er een paar die ik tijdens de lezing zal behandelen. Aarzel niet, geef je snel op en stel vragen op facebook: klik hier om je vraag te stellen.

Aanmelding

Wilt u meegenieten van mijn beelden, met mij van gedachten wisselen over aan te schaffen spullen of gebruikmaken van speciale aanbiedingen van CameraNU.nl, geef u dan snel op via: http://www.cameranu.nl/nl/b6835/lezing-nachtfotografie-door-johan-van-der-wielen-bij-cameranu-nl

Deze lezing is helemaal GRATIS

zonsopkomst op het noorderstrand van Schiermonnikoog boven de embryonale duinen;

zonsopkomst op het noorderstrand van Schiermonnikoog boven de embryonale duinen;

19 maart 2016: lezing filtergebruik bij landschapsfotografie

Daarna ben ik op 19 maart 2016 wederom te gast bij CameraNU.nl voor een lezing over filtergebruik bij landschapsfotografie. Landschapsfotografie is misschien wel de lastigste vorm van (natuur)fotografie. Bij een landschapsfoto hebt u geen duidelijk onderwerp, alle elementen horen bij elkaar en het is aan de u de taak hier een balans in aan te brengen, te zorgen dat alle elementen samen één beeld vormen in plaats van een verzameling losse onderwerpen. Ik ga met u langs de opbouw van een landschapsbeeld en geef u compositietechnische tips om pakkende beelden in het veld te kunnen maken. Maar vooral ga ik in op de techniek van belichting bij landschapsfotografie. Daarbij speelt filtergebruik een grote rol. Ik maak in het veeld vele gebruik van filters en deel met u mijn ervaringen van grijs- (of ‘ND’), grijsverloop- (of ‘ND-gradiënt’) en polarisatiefilters. In deze presentatie laat ik het effect zien van grijsfilters (bijv. voor ‘long exposures’ op de dynamiek en kleurdiepte en van grijsverloopfilters waarmee ik het licht/donker contrast in balans breng, Natuurlijk mag ook de magische polarisatiefilter niet ontbreken, die veel meer mogelijkheden blijkt te hebben dan alleen blauwe luchten.

Wilt u meegenieten van mijn beelden, met mij van gedachten wisselen over aan te schaffen spullen of gebruikmaken van speciale aanbiedingen van CameraNU.nl, geef u dan snel op via: http://www.cameranu.nl/nl/b6855/lezing-filtergebruik-bij-landschapsfotografie-door-johan-van-der-wielen-bij-cameranu-nl

Deze lezing is helemaal GRATIS

 
JvdWielen-wish2016

De beste wensen & nieuwe website online!

 

Allereerst de beste wensen voor 2016, ik wens u alle goeds, vooral op fotografisch gebied. Zelf doe ik niet aan goede voornemens maar kijk rond kerst meestal terug op het afgelopen jaar en hoop dan met een trots gevoel het nieuwe jaar in te kunnen gaan. En deze kerst zat ik met trots gevoel naar buiten te kijken... het enige wat miste was een beetje winter. Maar hopelijk komt dat nog.

Als ik terugkijk op 2015 is er veel gebeurd:

 
 

de Nachtfotograaf – gedicht van Ingmar Heytze

 
 

Volledig nieuwe website

De afgelopen tijd is er hard gewerkt aan een volledig nieuwe website: www.johanvanderwielen.nl. Daarmee is tevens een eind gekomen aan 'schoffie', een geuzennaam die ik jarenlang heb gedragen. Vanaf heden ben ik per mail bereikbaar via info@johanvanderwielen.nl. Op deze site staat niet alleen het ruime aanbod aan workshops en reizen / weekenden maar tevens en uitgebreid aanbod aan blogs en artikelen. Hart van de website vormt echter het volledig vernieuwde portfolio waarbij ik heb gekozen voor projecten en thema's waar ik mij de afgelopen en komende tijd mee heb beziggehouden of nog verder ga bezighouden.

Ik wens je heel veel inspiratie, kijk- en leesplezier!

newsite_johanvanderwielen