de zon priemt door het dikke wolkendek en laat zonnestralen op de waddenzee vallen

Winterse avonturen op Schiermonnikoog

 

Het begon allemaal met het feit dat ik mijn expositie uit het bezoekerscentrum van Schiermonnikoog op ging halen om de lijsten te gebruiken voor de expo op Ameland. Natuurlijk plak je daar dan een paar dagen aan vast om ook fotografisch te kunnen genieten. De weersverwachtingen werden echter steeds slechter. En 'slecht' bij mij betekent niet storm of regen maar dat as grauwe weer waar ik inmiddels al meer dan genoeg van heb. De werkelijkheid zou echter heel anders worden...

Woensdag 6 februari 2013, mopperend van het grauwe weer pak ik de boot van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, zet mijn fiets met fietskar op het dek en slenter benedendeks op zoek naar een bal gehakt (die zijn lekker!). Ik mijmer over wat had kunnen zijn, twijfel of ik niet toch een paar dagen later had moeten gaan en speel wat met mijn smartfoon. Tot ik ineens naar buiten kijk en het grauwe wolkendek zie overgaan in dik zwarte wolken waar de zon dapper doorheen probeert te priemen. Ik pak mijn camera en snel aan dek, de wind is inmiddels aangetrokken tot stormachtig en het begint angstaanjagend te regenen...

...terwijl ik mij tussen de foto's door verschuil achter de glazen van het dek kijk ik telkens om naar wat de lucht gaat doen. Het is een prachtig koufront welke vanaf het noordoosten richting de wal drijft en zon afwisselt met hevige buien tot zelfs sneeuw. Ineens ontwaar ik een dapper bootje wat precies in het gat van de wolken vaart en prachtig wordt verlicht door de zonnestralen...

de zon priemt door een gat in het donkere wolkendek en verlicht precies een baggerschip in de waddenzee

de zon priemt door een gat in het donkere wolkendek en verlicht precies een baggerschip in de waddenzee

vanaf een nog steeds wiegende boot. Lastige belichting door het hoge licht/donker contrast maar het paste net binnen het dynamische bereik. De keuze van f/22 diafragma heeft te maken met de hoop dat de zon door diffractie nog meer zou stralen, hij was echter net niet genoeg zichtbaar hiervoor.

...eenmaal op Schier zwoeg ik mij met fiets langs de waddendijk op weg naar het dorpje om er vervolgens in een kroeg te ploffen onder het genot van koude triple. Ik wacht tot het tijd wordt voor de zon om weer onder te gaan maar hou meewarig de lucht in de gaten. Eenmaal terug aan de waddendijk blijkt een grote wolkenband de uiteindelijke zonsondergang te verbergen maar nog net voor de zon helemaal verdwijnt kan ik een beeld maken van een troep rotganzen in het warme avondlicht...

rotganzen zwemmen op de waddenzee bij zonsondergang

rotganzen zwemmen op de waddenzee bij zonsondergang

...na een heerlijke avondmaaltijd duik ik toch te laat mijn bed in om wat zuur te kijken naar mijn wekker die ik om 5:30 had gezet. Mijn doel: de zonsopkomst in de kwelder, liefst met ook nog een paar mooie nachtopnamen van sterren. Het lijkt erop dat het open gaat treken richting de ochtend. Wreed wekt de wekker mij maar ik sta snel op en al om 5:45 fiets ik oostwaarts langs het wad. Vóór ik de kwelder bereik klim ik op de dijk en geniet van het uitzicht richting de wal...

ondergaande maan bij helder sterrenhemel boven de waddenzee, in de verte het licht van de wal

ondergaande maan bij helder sterrenhemel boven de waddenzee, in de verte het licht van de wal

...Na diverse opnamen met meerdere camera's pak ik mijn spullen in en vervolg mijn weg richting de diep donkere kwelders. Ik besluit zonder lampen te fietsen om mijn nachtzicht niet te bederven maar de vele ondergelopen poelen, vlak naast het pad, doen mijn anders besluiten. Beter extra tijd om aan het donker te wennen als ik afstap dan een voortijdig nat avontuur. Eenmaal op de kwelder kijk ik naar het noorden en tot mijn schrik zie ik het heel snel dichttrekken met zware wolken. Een blik op de radar bevestigt mijn bange vermoeden: er komen zware buien aan! Snel pak ik mijn camera en statief om nog een laatste beeld te maken van de eerste kleuren van de schemering...

ochtendgloren boven de kwelder

ochtendgloren boven de kwelder

...Na deze opnamen wordt het alleen maar erger. De sterren verdwijnen als sneeuw voor de zon en de lucht wordt per seconde donkerder. Van het ene op het andere moment begint het te hagelen, dikke stenen. Ik kijk om mij heen en besluit dat ik op geen slechtere plek kan staan dan in de kwelder... in de weide omtrek is geen beschutting te vinden, zelfs geen struik. Ik doe snel mijn rugzak af, trek mijn muts over mijn oren en ga met mijn rug in de wind tegen mijn rugzak aanzitten, mijn handen voor mijn ogen. 10 minuten lang voel ik het harde gekletter op mijn hoofd, kan ik niet achterom of opzij kijken of er komen hagelstenen achter mijn bril in mijn ogen en wordt ik in en in koud van de natte koude kweldergrond. Ik vloek, daar ging mijn hoop op een mooie zonsopkomst in de kwelder. Ik ben koud, de zon en sterren zijn weg en ik kan geen kant op...

... als de bui over is gedreven richting vaste wal besluit ik alsnog naar mijn mijn oorspronkelijke doel, het baken in de Kobbeduinen, te gaan. Ondanks de saaie wolkenlucht. Beneden bij het baken breekt ineens de zon door de wolken en worden de wolken prachtig roze en oranje verlicht met als tegenhanger de kweldergrond vol met witte hagel...

de opkomende zon verlicht de wolken met warme kleuren, reflectie van de wolken in de poelen van de kwelders

de opkomende zon verlicht de wolken met warme kleuren, reflectie van de wolken in de poelen van de kwelders

...de roze wolken komen en gaan en ook ik bevindt mij inmiddels op een roze wolk. Dit is fraaier dan ik had gehoopt, prachtig maar onplanbaar. Even verderop zie ik weer een dramatisch schouwspel van kleur en vormen...

de opkomende zon verlicht de wolken met warme kleuren, reflectie van de wolken in de poelen van de kwelders

de opkomende zon verlicht de wolken met warme kleuren, reflectie van de wolken in de poelen van de kwelders

...het is inmiddels middag en de turbulente elementen hebben plaats gemaakt voor stralende zon. Terwijl het op de wal koud is en guur kan ik er prat op gaan dat ik op 7 februari mijn eerste terrasje heb gepakt in de stralende zon. Door de opwarming van het zand in de duinen en op het strand ontstaan al gauw de eerste 'mooi weer wolkjes' tezamen met het afgaande tij, nat zand achterlatend. Dit is hèt moment om naar het strand te gaan...

wolken reflecteren in het natte zand van het noordzeestrand

wolken reflecteren in het natte zand van het noordzeestrand

...de zon is in februari nog warm van kleur, zelfs midden op de dag. Daarvan gebruikmakend ga ik op zoek naar de prachtige embryonale duinen die je juist op Schiermonnikoog zo mooi vast kunt leggen. Al eerder heb ik hier sfeervolle beelden van kunnen maken. De zon werpt een mooie schaduw langs dit mini landschapje als ik zoek naar een ongerept stukje strand...

duinvorming op het strand

duinvorming op het strand

...Na het bezoek aan de stamkroeg ga ik nog snel naar het wad. Hoewel het in de middag wederom is dichtgetrokken en we de eerste sneeuwbuien alweer gehad hebben hoop ik toch nog op een mooie reflectie van verlichtte wolken, zeker omdat het nu weer laag water is. En ik heb geluk, de zon is niet te zien maar de kleuren op de wolken des te meer. Overmoedig ploeg ik een stukje het wad op en begin met fotograferen. Mijn statief zakt weg en mijn voeten ook, maar het kan mij niet deren. Ik vergaap mij aan de schoonheid. Tot ik ontdek dat de medogenloze zee zich inmiddels achter mij heeft gesloten, ik slik en met een angstig gezicht zet ik mijn voet in het koude water terug naar de wal...

zonsondergang boven het wad

zonsondergang boven het wad